Riet Pols uit Lekkerkerk is een ‘gouwe ouwe’

Deel dit:
rietpols

(Foto’s: Wim van Zwienen)

LEKKERKERK – Doordouwen, belangstelling, medeleven en passie. Het zijn woorden die op het lijf geschreven zijn van Riet Pols uit Lekkerkerk. Ze is als vrijwilliger op allerlei fronten actief (gouwe). Bovendien heeft ze de leeftijd der zeer sterken bereikt; op 9 maart werd ze 83 jaar (ouwe).

Riet speelt al heel lang met veel passie niet alleen in het Huisorkest van zorgcentrum De Breeje Hendrick in Lekkerkerk, samen met Geertje van Krimpen, Margreet Klerk, Joh Heuvelman, Jaap Haspels en Rijk Tiggelman, maar ook bij veel koren begeleidt ze de zang met haar accordeon. Ze is nu even buiten ‘beeld’, maar daarover verderop meer.

Riet Pols is geboren en getogen tegenover de feestzaal ‘Amicitia’ aan het Raadhuisplein in Lekkerkerk. Ze was getrouwd met schipper Dirk Pols. Ze kregen drie kinderen: Anke, Erica en Adriёtte. Er volgden liefst acht kleinkinderen. Eind 2018 werd ze zelfs overgrootmoeder; “een groot bezit”, zegt ze zelf. Ze is bovendien een echte Lekkerkerkse; wie kent haar niet?

‘De tijd zal ’t leeren’
Het schip ‘De tijd zal ’t leeren’ – oude spelling – vervoerde zand en grind. Riet heeft twaalf jaar meegevaren; de kinderen Anke en Erica werden aan boord geboren. Adriëtte zag bij haar ouders op de wal het levenslicht. “Toen Anke naar school moest, zijn we aan de wal gegaan”, vertelt Riet. “We hebben toen het anker neergelegd bij mijn ouders. Mijn vader had een grossierderij in sigaren en sigaretten. Hij maakte zelf ook sigaren. Op 53-jarige leeftijd kreeg mijn man een auto-ongeluk met dodelijke afloop. Een verschrikkelijk moeilijke tijd volgde, ook voor de kinderen.”

Vervolgens: “Mijn jeugd heb ik op een gewone manier doorgebracht. Toen ik zo’n jaar of 18 was, begon het lieve leven. Ik herinner me nog” zegt Riet, “dat toen ik 18 jaar was en de Shop (danszaal ‘Amicitia’, WvZ) in mocht, dat ik om 22.00 uur; de uiterste tijd waarop ik thuis moest zijn, niet op kwam dagen. Mijn vader liet in de Shop mijn naam omroepen. Een blamage tegenover mijn vriendinnen, dat begrijp je. Met Koninginnedag – de tijd van Juliana – vierden we natuurlijk groot feest in café de Groote Boer. Erg gezellig met accordeonmuziek van Arie Luijten, maar ook dansen in de bovenzaal. ‘s Middags weer aan de slag, ik verkocht ijs van Jamin in het ‘Bonte Paard van Wim en Trijn de Jong. Dochter Corrie de Jong bediende in de bovenzaal en speelde ‘meezingers’ op de piano om de feestvreugde te verhogen.”

Wie zal dat betalen?
Uitgaan kostte natuurlijk wel geld. Hoe deed je dat? “Ik heb dertig jaar bij woninginrichter Henk de Groot als interieurverzorgster gewerkt”, geeft Riet aan. “Eerst in huis, later in de winkel, stoffen en zuigen. Als er klanten kwamen, dan hield ik ze even aan de praat, tot Henk of Renier de Groot kwam. Toen Henk naar de Julianastraat verhuisde, heb ik daar ook lang gewerkt”.

De accordeon
“Toen ik 14 jaar was speelde ik al accordeon, op een leeninstrument, De eigenaar kreeg als beloning een kistje sigaren; van mijn vader natuurlijk. Ik heb jaren les gehad van mijnheer Kroon uit Stolwijk. Je had toen nog een A, B en C categorie”, weet ze nog. “Op een gegeven moment kreeg ik een accordeon van mijn vader. Hij kocht hem voor 698,- gulden. Heel veel geld.” Mijnheer Kroon richtte ‘Accordeonata’ op in 1951. Riet en Arie Luijten hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan de oprichtring, Riet is het oudste en langste lid. Ze heeft zelfs de verenigingsvlag gemaakt.

Een veel gevraagde gast
Riet is een veel gevraagde accordeonist. Zo speelt ze op de bazaar en in het huisorkest van De Breeje Hendrick, maar ook bij andere gelegenheden. Oud-directeur Gijtenbeek haalde haar indertijd persoonlijk op. Bij de ‘Boezemvrouwtjes’ uit Gouderak, bij het ‘Zeemanskoor’ en bij de ‘Stormvrouwen’ uit Schoonhoven is Riet ook actief.

orkest

Bij de Wilhelminaschool in Lekkerkerk speelt ze met Kerst al twintig jaar. Ze rijdt zelf geen auto. “Hoe ik me dan verplaats? Nou, ik heb heel lang met een aanhangwagentje achter de fiets mijn accordeon vervoerd, maar de laatste tijd word ik opgehaald door een vrijwilliger van het koor waar ik regelmatig speel. Muziek maken is voor mij een soort verslaving. Het houdt je jong en geeft je in moeilijke tijden weer moed om op te krabbelen. ’t Is voor mij een passie.”

Even uit de bruik
Riet kan voorlopig geen accordeon spelen en daar baalt ze verschrikkelijk van. “Ik heb zoveel afspraken staan met koren die ik regelmatig begeleid; heb daar knap de smoor over in.” Wat is er dan gebeurd met haar? “Er kwam iemand aan de deur om me op te halen met de accordeon; ik struikelde op weg naar de voordeur en viel voorover, plat op de plavuizen, met als gevolg ‘bont en blauw’. Dat was niet het ergste, maar de spier van de middelvinger van m’n linkerhand raakte ontzet.”

Zelf vond ze het niet zo nodig, maar dochter Erica bracht haar toch maar naar de huisartsenpost in Gouda, met als gevolg dat haar arm nu vanaf haar vingers tot de elleboog in het gips zit. Dat betekent dus niet spelen eb is niets voor Riet; altijd een bezige bij. Ze heeft pas een nieuwe knie gekregen, terwijl de aorta ook vernieuwd is. “Ik dacht”, zegt ze, “ik kan er weer even tegen en nu dit weer.”

Door Wim van Zwienen

Dit vind je misschien ook leuk...

1 reactie

  1. Marian van Erkel zegt:

    Een mooi verhaal over Riet Pols van Vuuren!
    Ik heb jaren met haar samen gespeeld op feestjes,bruiloften en bradrieen
    En ook bij accordeonnata hebben we 26 jaar samen gepeeld!
    ik hoop dat Riet nog lang accordeon mag spelen!

error: Content is beschermd. Neem contact met ons op indien u gebruik wilt maken van onze content.